ثمّ قال : قام فينا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم يوماً خطيباً بماء يدعى خمّاً ، بين مكة والمدينة ، فحمداللَّه تعالى وأثنى عليه ، ووعظ و ذكر ثمّ قال : « أمّا بعد ، ألا أيها الناس فإنما أنا بشر يوشك أن يأتيني رسول ربي فأجيب ، وأنا تارك فيكم ثقلين : أولهما كتاب اللَّه تعالى ، فيه الهدى والنور فخذوا بكتاب اللَّه واستمسكوا به » فحثّ على كتاب اللَّه عزّوجلّ ورغّب فيه ، ثمّ قال : « وأهل بيتي أذكّركم اللَّه في أهل بيتي ، أذكّركم اللَّه في أهل بيتي » ثلاثا ، فقال له حصين : و من أهل بيته يا زيد ؟ أليس نساؤه من أهل بيته ؟ قال : نساؤه من أهل بيته ، و لكن أهل بيته من حَرُمَ الصدقة بعده ، قال : ومَنْ هم ؟ قال : هم آل علي وآل عقيل وآل جعفر وآل عباس رضي اللَّه عنهم ، قال : كلّ هؤلاء حرم الصدقة بعده ؟ قال : نعم ؛ « 1 » مسلم در صحيح خود مىنويسد : زهير بن حرب و شجاع بن مخلّد ، از ابن عليّه نقل كردند كه زهير گفت : اسماعيل بن ابراهيم ، از ابوحيّان ، از يزيد بن حبّان نقل كرد كه من و حصين بن سبره و عمر بن مسلم نزد زيد بن ارقم رفتيم . چون نزد وى نشستيم ، حصين به او گفت : اى زيد ، تا به حال خير زيادى به تو رسيده است ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم را ديده و حديثش را شنيده‌اى ، با او به جنگ رفته‌اى و پشت سر ايشان نماز خوانده‌اى . اى زيد ، همانا خير زيادى به تو رسيده است . اى زيد ، آن‌چه را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم شنيده‌اى براى ما نقل كن . زيد گفت : اى پسر برادرم ، به خدا سوگند كه سن من بالا رفته و دورانم گذشته است و برخى از آن‌چه را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم در ذهن داشتم فراموش كرده‌ام . هر اندازه كه نقل

--> ( 1 ) . همان : 3 / 494 . هم‌چنين ر . ك : صحيح مسلم : 7 / 122 - 123 ؛ مسند أحمد : 4 / 366 - 367 ؛ تفسير الآلوسي : 22 / 16 .